![[ küsuratsız pi, kızıl tüy, muştulanan ezgiler, suat gürbüz, 3 ]](https://www.kusuratsiz-pi.com/wp-content/uploads/2026/05/kusuratsiz-pi-site-soz.png)
aşka dair karalamalar 1 gitarın tellerinden sallanıyor özlemin şarkısı dinledikçe dalıyorum derin sularına sözler kaybettiğim beni bana getiriyor kucaklayınca kendimi sen olup ıslanıyorum 2 yıkılmış mahallenin sesi çok çıkan serserisiyim içimdeki viranede yankılanıyor kutsadığım ismin elbette
sobelenme arzusu
sobelenme arzusu ürkek sohbetimize doğru yol aldığımızda söyleyemediğin cümlelerin duldasına saklanırdın her defasında bilirdim nereye saklandığını sen gülerken gıdıklardın yarım bakışlarımı mutluluktan olsa gerek çok fazla konuşamazdım sadece anlaşırdık sessizce içtenliğe sobelenirken ✔ küsuratsız pi
aklı başında bir psikiyatr
aklı başında bir psikiyatr aklı başında bir psikiyatr yatıştırmaya çalışıyor görüyorum ruhumu çalan hırsızın dükkânındaki ucuz işleri o, kendimle olan hesaplaşmalarımda indirim yapıyor kendini sev derken şımartıyor içimdeki narsisti aklı başında bir psikiyatr manzaramı değiştiriyor gidip gelmelerimin içinde
kurgu mu gerçek mi
aaa sokağı
aaa sokağı pencereden kafamı dışarı uzattığımda defalarca izlediğim filmi izler gibiydim unutulmuş şarkılar toplayan eskicinin sesinde buldum en anlamlı nakaratı “artık ortaya çıkmalısın yılları sürükledim peşimde sen de benim gibi baş belası bir ihtiyarsın sözlerinden biraz fısıldasan ben
hadi yine iyiyiz
hadi yine iyiyiz onca onulmaz yaramıza rağmen azrail’i gülerek kapıda karşılıyoruz mezarlık korosu son istek şarkımızı soruyor ıslığın eşliğinde üstümüze toprak atıyorlar karanlığın aymazları bilmez kutsal döngümüzü ruhumuzda çiçek açacak baharı taşıyoruz hayat yeniden başlıyor, hadi yine iyiyiz
bakışlarına inşa ettiğim ülke
bakışına inşa ettiğim ülke her bakışında düşlerimin kapıları aralanıyor kendimi geride bırakıp senin topraklarına ayak basıyorum gözlerin sevdalı bir deryanın ortasında yükselen dağ sana ulaşmak için sözcüklerimin paçalarını sıvıyorum içtenliğini hissedince ıslanmamak mümkün mü düşüncelerim senin sevda kadehinden taşıyor
şeker dağıtan sokaklar
şeker dağıtan sokaklar insan kendisi ile baş başa kaldığında biriktirdiği gürültülerden uzaklaşır sonradan vazgeçse bile nice kararlar alır göremediği baharlara sözler verir saksıların kalbini kırmaya ant içer çiçekleri caddelerde koşarken düşler tüm kasıntı sınırları kaldırır ortak bir
iznin olursa kalbinin kapısını kıracağım
iznin olursa kalbinin kapısını kıracağım soğuk insanların tipisi her yanımı sarınca sıcak, içten bir köşe ararım kendime uluyan intikam dizeleri ecelimin topraklarından gelince bilirim, gönlüme çöken kışın çok zor geçeceğini ben sadece avucumdaki kalbi sıkışmış kar tanelerine güveniyorum