sakın kimseler bilmesin

 

ışığını kaybetmiş yetim gündüzüm

güneşimi ararım dağların arkasında

karanlığın sebebi benim, üzgünüm

yaralı ormanları sardım asi kıvılcımla

söz ver bana, sakın kimseler bilmesin…

 

sudan sebeplerin çatlamış toprağıyım

nefret tohumu susuz bırakır beni

cennetteki evsizlerin çile ortağıyım

cehennemde sarayda yaşatırlar beni

söz ver bana, sakın kimseler bilmesin…

 

açlığımı terbiye etmeyi öğrettiler

sütsüz kalan çocukları da avutmayı

varsıllara imrenmemeyi öğütlediler

eşitlenmeden matematiği uyutmayı

söz ver bana, sakın kimseler bilmesin…

 

‘bölüşelim, güzelleşelim’ örgütüne üyeyim

kimine göre haktım, kimine göre ahmaktım

sevgiyi çoğaltamadığımda katıksız köleyim

aşka giden yollarda korkularımın kırbacıydım

söz ver bana, sakın kimseler bilmesin…

 

✔ küsuratsız pi

sakın kimseler bilmesin
:: paylaş ::
Etiketlendi:                 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

8 + 1 =